[عنوان ندارد]

چند صباحیست طولانی که در انتظار بوی خوش عطری دلنواز هستم.

روزها را در پی هم میدوانم و چون سوارکاری ماهر بر گرده ی روزگار نشسته ام و به پیش میروم.

 روزهای طولانی را با افکار خویش به پیش میبرم.

 همه چیز خوب است،

 فقط نمیدانم چرا احساس خلاء میکنم،هر لحظه فکری از جایی در کنارم همراه من است

انگار کسی باید باشد ولی نیست...